Nisan 26, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Süpriz yumurtanın kabından oyuncaklar yapmaya yeni başladım.
Derya Baykal sağolsun yaşamımızdaki eşyalara 2. hayat şansı verebileceğimizi öğretiyor.
Kız Bebek Yapımı:
Yumurta kabını başın, bacakların ve kolların geleceği yerleri iğneyi çakmakla ısıtıp deliyoruz.
Bacakları ve kolları misinaya geçirip kabın içinde bağlıyoruz. Bağlama işleminin detaylı resmine bakabilirsiniz. Misinanın el ve ayak kısımlarını uzun bırakıp ince boncukların içine geçiriyoruz ki açılmasın.

Başı için beyaz ipten minik bir yumak yapıp üzerini penye kumaşla kaplıyoruz.
Saçları pon pon yapar gibi üç barmağımıza sarıp iple bir tarafından sıkıca bağlıyoruz ve başına dikiyoruz. Örgü yaptım ki dağılmasın
Burnuna bir boncuk dikiyoruz ağzını kırmızı iple işleyip, gözlerini sabit kalemle çiziyoruz.
İşte bitti.
Bu bebeğin erkek olanı da var. O değişik bir yöntemle yapıldı. BURDAN ulaşabilirsiniz.
Şık Şık Oyuncak Yapımı:
Bunu kızımla yolculuk yapacağım için yapmıştım. Yolculukta bir iki saat oyalamıştı Ela’yı:)
Kurdeleye çeşitli boncukları diziyoruz.
Bir ucuna oyuncakçıdan aldığım yumuşak zarı, bir tarafına da yumurta kabını monte ediyoruz.
Kurdelenin ucunu bağladığımız objenin içine koyuyoruz ki düğüm açılmasın.
Yumurta kabına büyüklü küçüklü boncuk koydum, sallanınca “şık şık” ses çıkarıyor, Ela bunu çok seviyor. Read the rest of this entry »
Permalink
Nisan 26, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Konuk Anne: Natali Aktaş
Benim kızım 2.5 yaşında. 2 yaşına girdiğinde çok keskin bir şekilde çocuğumda değişiklikler oldu. Her zaman sözümüzü dinleyen bizi çok iyi izleyip, kendi kendine oynayan biriyken; birden inatçı ve dediğim dedik biri oldu. Bu kadar mı değişir bir çocuk!
Read the rest of this entry »
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:01 pm
· Filed under ÇOCUK
Geçen hafta sonu radikal bir fikir değişikliğiyle ailece fuara gittik. Ben mesleğimin verdiği karşı konulmaz arzu ile kızımın bu tarz yerler için küçük olması arasında gidip geldim. İçeride çok kalmamak üzere gitmeye karar verdik.
İzlenimlerimi sizinle paylaşmak istedim.

En çok bu stantda durakladık. Cahide Erel seramik ve cam sanatçısı. İşleri mükemmel. Bana iki tane CD verdiler, her birine bakmaya doyamıyor insan. Bu ürünün adı Yaşam Çiçeği, her birinin de öyküsü var.
Read the rest of this entry »
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:01 pm
· Filed under ÇOCUK
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Biz Ela 3 aylıktan itibaren kahvaltı yaparken yanımıza oturttuk. Bizi izledi, bazen yediklerimden minicik tattırdım. Bir müddet sonra bizi izlerken ağzını şapırdatmaya başladı:)
O zamanlar sadec anne sütü içiyordu. 4 aylıkken doktor tavsiyesiyle gıdalara başladıktan sonra bizim yediklerimize daha çok göz dikmeye başladı.
Şimdi kızım, yaklaşık3 aydır; kahvaltıda peynir, domates, yumurta; ana öğünlerde çorba yanında pilav ya da makarna; ara öğünlerde portakal suyu ya da meyve yiyor.
Yemek yerken bizi taklit ediyor. Elindeki kaşığını tabağa deydirip ağzına götürüyor. Bu hareketini gördüğümde artık kaşığına birşeyler koyma vakti geldi diye düşündüm.
Mama sandalyesinin altına bir örtü seriyorum ve kaşığına pilav koyuyorum. O kaşığı ağzına götürüp bir kaç tane pirinç tanesini ağzına “kendi” atıyor ya, o kadar mutlu oluyor ki!!!
Düdük makarnayı da çatalına takıyorum ama genelde parmağına takıp yemeyi seviyor:)
Bir seferde çiğneyip yutabileceği kadar köfteler hazırlıyorum, çatalına takıp eline veriyorum.
Eğer hasta değilse her yemeğinden zevk alıyor.
Peşinden koşup ye ye demeden, televizyon karşınında yedirmeden de bebeklerimize çocuklarımıza damak zevki kazandırabiliriz.
Kendi yapabileceği şeyleri yaptığında kendine güvenini davranışlarından gözlemleyebilirsiniz. Read the rest of this entry »
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Permalink
Nisan 23, 2008 at 11:00 pm
· Filed under ÇOCUK
Konuk Anne: Natali Aktaş
Benim kızım 2.5 yaşında. 2 yaşına girdiğinde çok keskin bir şekilde çocuğumda değişiklikler oldu. Her zaman sözümüzü dinleyen bizi çok iyi izleyip, kendi kendine oynayan biriyken; birden inatçı ve dediğim dedik biri oldu. Bu kadar mı değişir bir çocuk!
Read the rest of this entry »
Permalink
Nisan 21, 2008 at 11:01 pm
· Filed under ÇOCUK
Permalink
Nisan 21, 2008 at 11:01 pm
· Filed under ÇOCUK
Permalink